نويسنده : زهرا حسین پور ; ساعت ۱۱:۱٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳۸٩/٢/۱٥

                             عشق درهای زندانهای روح را باز می کند

"اگر یکدیگر را دوست بدارید از حواریون من خواهید بود."پروردگار عشق مطلق است و به اشاره ای پاسخ مان را می دهد. مهر "او" هم اینک در وجودم جریان یافته است و آرامش و صفای خداوندی هستی ام را در خود گرفته است و همه چیز بر وفق مراد است.عشق "او" روح وجانم را در بر می گیرد و شکوفان و بالنده می کند.عشق بیکران "او" در قلبم حک می شود و سراسر وجودم از آن نقش می گیرد.من عشق و محبت "او" را در افکار، کلام و گفتار و کردار خود متجلی می سازد. عشق تمام نیروها و قدرتهای درونی و صفات و محسنات و خصلتهای خدایی مرا هماهنگ و متعادل و همنوا می کند.عشق یعنی شادی و سرور،آرامش و صفا ، رهایی و آزادگی، نعمت و برکت ، تحسین و ستایش. عشق رهایی است.عشق درهای زندانها را باز می کند و همه در بندان و اسیران و زندانیان را آزاد می کند من پرتو عشق آسمانی خود را نثار همگان می سازم،زیرا هر کس را برخوردار از این عشق آسمانی می بینم و به الوهیت نفسانی دیگران درود می فرستم.می دانم و مطمئن هستم که مهر و عشق آفریدگارم مرا شفا می دهد.عشق یک اصل هدایت کننده در درون من است و در تجارب و مناسبات و روابط من کمال و اعتدال و صمیمیت و خوش آهنگی و نیکدلی به همراه می آورد که گفته اند:"کسی که با عشق همنشین شد،همسایه خدا شد،چون پروردگار با اوست."




کلمات کليدي :متن ادبی