عفو

عفو

یکی قطره باران ز ابری چکید               خون شد چو پهنای دریا بدید

که جائیکه دریاست من کیستم            گر او هست حق که من نیستم

چو خود را بچشم حقارت بدید               صدف در میانش بجان پرورید

سپهرش بجائی رسانید کار                  که شد نامور لؤلؤ شاهوار

بلندی ار آن یافت کو پست شد             در نیستی کوفت تا هست شد

بضاعت نیاوردم الاّ امید                     خدایا ز عفوم مکن نا امید

/ 6 نظر / 6 بازدید
عشق است ... رها

خدا رو شکر .. با این حرفت خیلی خوشحال شدم .. بی نهایت سپاس گذارم ..

دخترخاله ها

سلام. خوبی؟ این شعر رو خیلی دوست داریم. راستی این شعر تو کتاب چهارم بودش؟ دستت درد نکنه که خبرمون کردی بیایم. از خوندن دوباره این شعر کلی خاطره زنده کردیم و از این بابت ممنونیم. تا درودی دیگر بدرود[گل]

رها(هنوز هم .. )

ای کاش اصلا من نمی رفتم کنارش اما چه سود از این پشیمانی دلم رفت

کيانوش انصاري

سلام وبلاگت رو اتفاقي ديدم کامل خوندم خيلي خوشم اومد موفق باشي ما هم کلبه اي درويشي داريم گفتم دعوتت بکنم از اين به بعد بيشتر با هم همکاري بکنيم وبلاگ من رو اگه دو روز پشت سر هم بياي مي بيني که هر روز با سه مطلب جديد به روز ميشه دوست دارم بهم سر بزني و نظرت رو راجع به وبلاگ من بگي خوشحالم مي کني [قلب] ضمنا اگه با تبادل لينک موافقي من رو به اسم مقالات آموزشي و دانلود نرم افزار هاي کمياب لينکم کن و بهم خبر بده که با چه اسمي بلينکمت؛ من وبلاگ زيباتو تو سه وبلاگم که روزانه نزديک به 1000 نفر بازديد کننده دارن، لينک ميکنم. منتظرتم http://www.ghalamyaz.blogfa.com يا حق